In deze aflevering van The Runna Podcast gaan Ben en Anya in gesprek met Scottee – prestatieskunstenaar, yogadocent en de maker achter @scotteeisfat - slechts één dag na het voltooien van zijn eerste halve marathon bij de Cambridge Half.
Dit gesprek gaat over iets veel groters dan de wedstrijddag. Het gaat over zichtbaarheid, angst, mentale gezondheid en het moment waarop je beseft dat hardlopen misschien wel echt mogelijk voor je is.
Hardlopen voor je mentale gezondheid, niet voor snelheid
Een ander thema dat door het gesprek heen loopt, is Scottee's relatie met hardlopen en mentale gezondheid. Nadat hij een paar jaar geleden een ernstige mentale crisis doormaakte, ging hij op zoek naar tools die hem konden helpen om de stabiliteit in zijn leven weer op te bouwen. Yoga was er één van. Hardlopen werd er nog een.
Maar in tegenstelling tot veel hardloopverhalen, jaagt Scottee niet op de mythische “runner’s high”.
In plaats daarvan heeft hij het over iets veel simpelers: hardlopen als een manier om mentaal gezond te blijven.
Soms voelt hardlopen geweldig, soms voelt het ongemakkelijk, soms voelt het de hele tijd zwaar, maar elke keer hardlopen telt.
Zoals Scottee het verwoordt, is zelfs een zwaar stuk hardlopen nog steeds een moment waarop hij het gevoel heeft dat hij “weer wat extra mentale rust heeft vastgelegd.” Dat perspectief verschuift het doel van hardlopen weg van tempo en prestaties - en naar iets wat veel duurzamer is.
De angst om in het openbaar te hardlopen
Beginnen met hardlopen was niet alleen fysiek zwaar voor Scottee, het was ook emotioneel zwaar. Hij praat openlijk over de angst om in het openbaar hard te lopen, vooral als iemand die zich hyperzichtbaar voelde tijdens het sporten. Als je het gevoel hebt dat je opvalt, kan zelfs de deur uitstappen om te gaan hardlopen intimiderend voelen. Zijn oplossing was om klein te beginnen.
De realiteit van een eerste halve marathon
De dag voor de opname van deze aflevering voltooide Scottee de Cambridge Half.
Tot dat moment had hij meestal alleen hardgelopen. Wedstrijden voelden intimiderend: te veel mensen, te veel lawaai, te veel onbekende regels. Aankomen op de ochtend van de wedstrijd bevestigde een aantal van die angsten. Op sommige momenten voelde het chaotisch en overweldigend.
Maar ergens in de latere fasen van de wedstrijd, toen de vermoeidheid begon toe te slaan, gebeurde er iets onverwachts.
Een medehardloper herkende Scottee, stelde zich halverwege de race voor en moedigde hem aan om door te gaan toen hij wilde stoppen. Soms is zo'n klein moment alles wat nodig is om de energie van een wedstrijd te veranderen.
Tegen de tijd dat Scottee over de finish kwam, werd hij overvallen door emoties.
De uitputting. De opluchting. De vreemde euforie die je krijgt als je urenlang een finishlijn najaagt en hem eindelijk bereikt.
Kan hardlopen inclusiever worden?
Tegen het einde van het gesprek werpt Scottee een grotere vraag op over de hardloopwereld zelf. We zeggen vaak dat “hardlopen voor iedereen is.”
Maar is het altijd zo ontworpen? Op basis van gesprekken met zijn online community – die honderdduizenden volgers telt – vertelt Scottee over de barrières waar veel hardlopers nog steeds mee te maken hebben. Sommige zijn praktisch, zoals de kosten. Andere zijn omgevingsgebonden, zoals het overweldigende lawaai en de drukte van grote wedstrijdevenementen.
Kleine veranderingen, stelt hij, kunnen een groot verschil maken.
Deze aflevering is voor iedereen die ooit het gevoel heeft gehad dat ze niet thuishoren in de hardloopwereld.
Je hoeft niet in training te zijn voor een marathon om aansluiting te vinden bij dit gesprek.
Deze aflevering is voor:
Mensen die zenuwachtig zijn om te beginnen met hardlopen
Hardlopers die hun zelfvertrouwen weer opbouwen na een pauze
Iedereen die nieuwsgierig is naar de mentale kant van bewegen
Mensen die nooit echt het gevoel hebben gehad dat ze in het typische beeld van een hardloper passen