Toen Molly Seidel bij de Olympische Spelen in Tokio als derde over de finish kwam, zorgde ze ervoor dat ze een plekje kreeg in de marathonhistorie. Maar achter dat moment van triomf gingen jaren van worsteling schuil: van eetstoornissen en blessures tot het herontdekken van haar passie voor hardlopen op haar eigen voorwaarden.
"Ik weet niet of ik het lot zou noemen," lacht Molly, "maar hardlopen is altijd mijn gelukkige plek geweest – mijn manier om de wereld te begrijpen."
In deze aflevering van The Runna Podcast praat presentator Ben met Molly over de ups en downs en de mentaliteitsveranderingen die haar van een wonderkind op de middelbare school tot Olympisch medaillewinnaar hebben gemaakt, en waarom ze nu haar zinnen heeft gezet op trail-ultramarathons.
Wat je in deze aflevering leert
Of je nou een nieuw persoonlijk record wilt halen of je liefde voor hardlopen weer wilt ontdekken, Molly's verhaal leert je over perspectief, geduld en mentale veerkracht.
De groeimindset die vroege tegenslagen omzette in kracht
Hoe ze ambitie en zelfzorg in balans houdt na jaren van blessures
Een kijkje in haar race voor de bronzen medaille op de Olympische Spelen in Tokio en wat dat haar heeft geleerd over geloof
Wat ze leerde nadat ze gestopt was met haar studie in New York
Waarom ze van marathons naar trail ultralopen overstapt
Hoe je je passie en je werk kunt scheiden en weer plezier kunt vinden in de sport
🎧 Luister naar de hele aflevering van ' ' voor Molly's gedachten over mislukkingen, druk en het vinden van vrijheid in het hardlopen.
Molly Seidel's eerste stappen in de hardloopwereld
Molly's reis begon gewoon toen ze als tienjarige probeerde haar vader bij te houden tijdens een joggingtocht door de bossen van Wisconsin.
"Dat was de eerste keer dat ik me echt goed voelde in iets", zegt ze. Hardlopen werd mijn veilige plek. Tegen de middelbare school was die vonk een vuur geworden.
Ze was de beste bij lokale wedstrijden, won meerdere staatstitels en werd uiteindelijk nationaal kampioen veldlopen.
"Dat vroege zelfvertrouwen – wat ik nu ' e kinderlijke waanvoorstelling ' noem – werd de basis van mijn onverschrokken racestijl", zegt ze.
Tegenslagen, groei en de kracht van coaching
Toen Molly bij Notre Dame kwam, was de overgang best lastig. De omgeving was zwaar, de coaching was niet goed en haar prestaties gingen achteruit. Hardlopen werd echt vervelend. Ik had het bijna opgegeven.
Alles veranderde toen er een nieuwe coach kwam, Matt Sparks. "Hij was de eerste die me vertelde dat waar je nu bent, niet is waar je over zes maanden zult zijn", zegt ze. Hij gaf me een groeimindset, het idee dat dingen kunnen veranderen.
Binnen een jaar ging Molly van worstelen bij de nationale kampioenschappen naar meerdere NCAA-kampioenschappen winnen, waarmee ze de basis legde voor haar professionele carrière.
Als passie je werk wordt
Prof worden bracht nieuwe druk met zich mee. "Als je passie je werk wordt, verandert alles", zegt Molly. Het is niet altijd leuk — je moet leren wanneer je moet doorzetten en wanneer je je liefde voor de sport moet beschermen.
Haar eerste jaren als prof werden gekenmerkt door blessures en het herstel van een eetstoornis. Maar met geduld en doorzettingsvermogen heeft ze haar kracht en zelfvertrouwen weer teruggekregen.
"Mensen maken succes veel te ingewikkeld", zegt ze. Het gaat niet om talent, maar om er zijn als het even tegenzit.
Tokio: De race van je leven
Weinig mensen hadden verwacht dat Molly een medaille zou winnen in Tokio. Ze had maar één marathon eerder gelopen: de Amerikaanse. Proeven, waar ze "in een opwelling" voor uitkwam.
"De race was keihard", zegt ze. Het was zo warm, en halverwege dacht ik dat het voorbij was. Maar ik bleef gewoon doorgaan.
Op de laatste kilometer besefte ze dat ze derde lag. "Toen ben ik het gaan geloven", zegt ze. Het was echt geweldig – het beste soort, omdat het zo onverwacht was.
De bronzen medaille was zowel een belangrijk moment als een les in nederigheid. Het bewijst dat je, zelfs als je aan jezelf twijfelt, nog steeds iets bijzonders kunt doen.
Blessures, perspectief en de kunst om naar je lichaam te luisteren
De jaren na Tokio waren niet makkelijk. Molly had meerdere blessures, zoals een gebroken knieschijf, waardoor ze bijna niet meer kon sporten.
"Ik heb op de harde manier geleerd dat je niet altijd door de pijn heen kunt bijten", zegt ze.
Er is goede pijn en slechte pijn, en als je het verschil kent, kan dat je carrière redden.
Tijdens New York 2025 moest Molly de lastige beslissing nemen om bij mijl 18 uit de marathon te stappen in plaats van het risico te lopen op blijvende schade.
"Het was echt klote," geeft ze toe. Maar ik was trots. Een paar jaar geleden zou ik er gewoon doorheen zijn gerend en iets kapot hebben gemaakt. Nu weet ik wel beter.
Weg van de gebaande paden
Nu begint Molly aan een nieuw avontuur: trainen voor de Black Canyon 100K trailrace in Arizona.
"Ik denk dat ik echt goed zou kunnen zijn in ultra," zegt ze met een glimlach. Het is dezelfde opwinding die ik had voor mijn eerste marathon; je weet nog niet wat er allemaal mogelijk is.
Trailrunning geeft haar een gevoel van vrijheid, zegt ze: "Het gaat om het avontuur, niet om perfectie. Je hoeft niet op tijd te jagen, gewoon lekker je grenzen verleggen.
De les die elke hardloper kan leren van Molly Seidel
Molly's verhaal laat zien dat grootsheid niet gaat om medailles, maar om hoe je denkt.
"Je geeft alles wat je hebt", zegt ze. Je kunt er niks van verwachten, maar als je blijft komen, komt er uiteindelijk wel iets goeds uit voort.
Of je nu je eerste marathon wilt lopen of gewoon consistent wilt blijven, Molly's aanpak van nieuwsgierigheid, moed en consistentie is een blauwdruk voor hardlopen en voor het leven.
Luister naar het hele gesprek
Luister naar het hele gesprek van Molly Seidel met Ben en op The Runna Podcast.
Ze vertelt openhartig over haar ervaringen in Tokio, haar comeback na blessures en waarom elke hardloper imperfectie zou moeten omarmen.
🎧 Luister op Spotify | Luister op Apple Podcasts | Kijk op YouTube | Abonneer je voor meer afleveringen