Jordan Litz heeft de rol van Fiyero in Wicked bijna 1.800 keer gespeeld, zowel op Broadway als nu in de productie ter gelegenheid van het 20-jarig jubileum in het West End. Vorig jaar besloot hij mee te doen aan de marathon van New York City en diezelfde dag meteen nog twee volledige optredens te geven.

Toen kreeg de pers er lucht van. Vervolgens maakte SNL er een grapje over in Weekend Update, de avond voor de race, terwijl hij wakker lag en probeerde in slaap te komen.

Deze week in The Runna Podcast gaat Anya in gesprek met Jordan over de marathon die niet volgens plan verliep, de veertig minuten tussen de finishlijn en de artiesteningang, en wat hij door twintig jaar zwemmen en acht voorstellingen per week heeft geleerd over het herhaaldelijk doen van moeilijke dingen.

Bekijk of beluister de volledige aflevering om het hele gesprek te horen.

Jordan kwalificeerde zich in 2012 voor de Amerikaanse Olympische selectiewedstrijden, in hetzelfde jaar als Michael Phelps en Ryan Lochte, wat betekende dat er niemand anders uit de VS in dat team zou komen, hoe goed ze ook zwommen.

Pas op zijn 26e speelde hij zijn eerste theaterrol, in een amateurvoorstelling van *The Sound of Music*, gewoon om te kijken of hij het optreden echt leuk vond of dat hij er maar één keer plezier aan had beleefd. Een paar jaar later, toen hij bij Disney World werkte (waar hij zijn vrouw leerde kennen, die elf jaar lang een Disney-prinses was geweest), kreeg hij een rol in Wicked, zes maanden nadat hij naar New York was verhuisd.

Wat begon als een nonchalant antwoord – „Ja, ik denk dat ik beide shows wel zou kunnen doen“ – aan een journalist van de New York Times, groeide uit tot landelijke berichtgeving en vervolgens tot een grap in Weekend Update over het feit dat hij tijdens zijn optreden zou overlijden, de avond voor de race.

Bij mijl 13 zat zijn hamstring helemaal vast.

Dat deed hij niet. De volgende acht mijl bracht hij door met het aannemen van zoutzakjes en bananen van onbekenden, rende hij door Central Park naar een menigte theaterliefhebbers die „Fiyero“ naar hem riepen, en kwam hij over de finish in iets meer dan 3:30, de tijdslimiet die hij nodig had om op tijd te zijn voor de voorstelling van 13.30 uur.

Jordan had minder dan een uur om van Central Park naar het theater te komen. Bij de finish barstte hij in tranen uit toen hij zijn vrouw en dochter zag, huilde opnieuw in de armen van zijn kleedster achter de schermen, liep vervolgens het podium op en voerde de musical *Wicked* twee keer op.

Het engste moment van de dag was niet de marathon. In de tweede akte hing hij aan een touw tien voet boven het podium en vroeg hij zich af of zijn achillespees het zou begeven. Dat was niet het geval. Het tweede optreden, zegt hij, was een van de beste die hij in maanden had gegeven.

Jordan trainde voor die marathon, de NYC Half en de Saucony 10K met Runna, waarbij hij zijn trainingen inpaste in een schema dat hem ruimte liet voor ongeveer 50 mijl per week – niet de meer dan 70 mijl die nodig zijn om mee te kunnen lopen met de atleten die een tijd van 2:30 nastreven.

Jordan is er weer bij voor de TCS New York City Marathon van 2026, dit keer zonder optredens de dag ervoor of erna. Hij streeft een specifiek doel na: de tijd van minder dan 3 uur die Harry Styles naar verluidt heeft gelopen, en past zijn slaap- en eetgewoonten aan om dat te bereiken.